Neederlands
____________________________________

Jan KUIJKEN - Vertigo

Er wordt geen gebruik gemaakt van gitaren of andere elektrisch versterkte speeltuigen maar zuiver met akoestische instrumenten als cello, piano en violen.
Toch vinden we hier een meer oprechte rock-'n-roll-attitude terug dan bij een hele lading nieuwe groepjes.
Jan KUIJKEN is dan ook iemand die houdt van het doorbreken van bestaande dogma's. Niet toevallig werkte hij reeds samen met Luk Mishalle, Kris Defoort, Peter Vermeersch en Dirk Van Der Harst.
Op "Vertigo" vinden we nummers terug die aanvankelijk gecomponeerd werden voor verschillende theater- en dansproducties maar nu grondig herwerkt werden voor deze CD.
Er worden voortdurend spanningsbogen opgebouwd tussen twee of merdere instrumenten waarbij daarenboven op disparate wijze uitroeptekens geplaatst worden door cello of piano. Het koloriet varieert van vaalgrijs tot donkerrood.
Van deze composities straalt een zelfde dubbelzinnige sfeer uit als van het wereldje uit "Six Feet Under". De dreigende hoffdmotieven worden regelmatig doorprikt door speelse elementen.
Wie interesse vertoont voor CRO MAGNON, D.A.A.U., Philip Glass, Erik Satie of Steve Reich can niet om het werk van Jan KUIJKEN heen.

België - RIF RAF - George TONLA BRIQUET

________________________________________________________________________

LOUISE AVENUE - VUB Kultuurkaffee

LOUISE AVENUE is een initiatief van cellist en componist Jan KUIJKEN. De eerste CD werd opgenomen in mei 1993 en kreeg de naam "Let's Take One More...".
Jan KUIJKEN schreef de stukken op verschillende tijdstippen, tussen '89 en '93. Ondanks de verschillen tussen de composities vormen ze samen een hoofdstuk dat met de CD werd afgesloten.

Jan KUIJKEN, de leider van dit "kamerensemble", omringt zich met vijf uitstekende muzikanten en eerste klas improvisators.
De band is een referentie op zich, de leden hebben deel uitgemaakt van bijna alle Belgische progressieve muziekgroepen. De rijke ervaring van de muzikanten maakt alle muzikale akrobatieën mogelijk, zowel bij geïmproviseerde solo's als binnen het strenge kader van composities.
Jan KUIJKEN, telg uit een bekende muzikale familie, componeert actuele muziek waar humor op een vernuftigde manier vermengd wordt met een persoonlijke harmonie. Bij de meeste composites ontstaat er een nerveuze, ritmische energie die zou kunnen gebruikt worden bij dans of film.
Ondanks het ontbreken van percussie en het feit dat alles gespeeld wordt op akoestische instrumenten, is de dominerende indruk die de muziek oproept, deze van gebalde energie zoals van een rockgroep die niet gezocht heeft naar de electrische aansluiting.
De sterk afgelijnde composities van Jan KUIJKEN flitsen dikwijls als een op hol geslagen sneltrein voorbij.
Muziek waarbij consonantie en dissonantie op zoek zijn naar een speels evenwicht waarin enige humor niet vreemd is.
Een vermenging van stijjlinvloeden; klassieke muziek - tango - jazz & rock riffs - korte inventieve solo's - minimalistische patronen vormen een kleurvrij geheel waarbij de luisteraar toch niet de indruk krijgt een collage werk of "world music" te horen maar steeds geconfrontterd wordt met dezelfde herkenbare directe schrijfstijl.

België - VUB - Niklaas VANDENABEELE

________________________________________________________________________

LOUISE AVENUE - Nerveus en pittig

LOUISE AVENUE, op uitnodiging van VUB Kultuurkaffee, gehoord in de Gele Zaal in Gent.
GENT - Er was al een CD uit, "Let's Take One More...", maar veel poeha werd er nog niet gemaakt rond het zeskoppige kamermuziekensemble van cellist en komponist Jan KUIJKEN. In de Gele Zaal speelde het ensemble de CD, aangevuld met wat improvizatorische flarden, nog eens voor.
De muziek zoog je mee, had uitstraling. Pittige ritmes en korte motiefjes wervelden de ruimte in, van het ene steegje het andere straatje in.
De Gele Zaal zag er helemaal anders uit. Het verhoogde podium was verwijderd, de muzikanten stonden op de grond. Daartegenover was er een toeschouwerstribune opgebouwd, een verbetering van de zichtbaarheid. Het gaf ook een gevoel van ruimte.

Jan KUIJKEN zoekt al een tijdje naar een taal die zijn klassieke achtergrond ver achter zich laat. Hij zweert niet bij atonaliteit en experimentele onoverzichtelijkheid. Wel haalde hij er de onweerstaanbare dynamiek van het dansritme, het nerveuze van de grootstedelijke hedendaagse muziek bij.
Hij liet belldrijke muziek voorbijflitsen in een fimische struktuur. Hoekige staccatomotiefjes zaten in een heldere tekstuur verpakt, al werden bij tijd en wijle verscillende lagen in het klankbeeld ontwikkeld.
De hele muzikale opbouw leek ongedwongen, was verraderlijk toegankelijk, maar vertoonde bij nader toehoren een boel kantjes, haken en ogen die verrassende elementen opleverden, het verloop noch het einde voorspelden.

Het totallbeeld kreeg een dwingende drive die je aan het betere werk van Michael Nyman deed denken. De opeenvolging van vlugge tafereeltjes, de satirische aspekten refereerden aan filmmuziek, van Nino Rota in het biezonder. Dat satirische en de instrumentatie riep ook Stravinski in herinnering. Dat alles samen is Jan KUIJKEN.

Jan KUIJKEN verzamelde een selekte groep muzikanten rond zich. Het pianospel van Jean-Luc Plouvier bood een stevige bedding aan al dat nerveus gedoe. Dit instrument speelde zowat scheidsrechter tussen strijkers (KUIJKEN en George-Alexander Van Dam) en blazers (Daniel Stokart, Dirk Descheemaeker en Michel Massot).
Af en toe kreeg een instrumentist een improvizatorische bevlieging of een solo, niet om het eigen ego te strelen, maar altijd funktioneel.

België - DE GENTENAAR - FRA

________________________________________________________________________

LOUISE AVENUE - Let's Take One More...

Jan KUIJKEN is een veel gevraagd muzikant in de Belgische "nieuwe muziek"-wereld.
KARO, Daniel Denis Band, FUKKEDUK en vroeger ook THE SIMPLETONES en THE MORTON FORK GANG, het zijn allemaal groepen waarin de cello van KUIJKEN en belangrijke rol speelt. Maar hij heeft ook zijn eigen groep LOUISE AVENUE.
In zijn komposities plaatst KUIJKEN zichzelf nooit op de voorgrond. De cello neemt een gelijkwaardige positie in tegenover de andere instrumenten.
De muzikanten waarmee hij samenwerkt, zijn stuk voor stuk vakmannen met klinkende namen : Jean-Luc Plouvier (piano), Michel Massot (tuba), George Alexander Van Dam (viool), Daniel Stokart (sax) en Dirk Descheemaeker (klarinet, sax).
Gelukkig worden zij niet louter als sessiemuzikanten ingehuurd, maar is er plaats voor ieders persoonlijkheid.
En omdat de opnames "live in de studio" gemaakt zijn, klinkt alles fris en hecht.
Net zoals KUIJKEN's leven is ook zijn muziek gejaagd en afwisselend. Het herhalen en het tegen elkaar opzetten van muzikale "zinnen" is zowat het uitgangspunt. Maar repetitiviteit staat hier niet synoniem met minimalisme. Melodieën zijn nooit zeemzoeterig en ritmes altijd tegendraads.

KUIJKEN weet een perfekte balans te vinden tussen donkere, melancholische taferelen en opgewekte deuntjes.
Het beste voorbeeld van het dramatisch is "La Nuit Des Tritons". Een dramatisch overkomend piano-motief, dat even goed filmische beelden oproept van een eenzame die 's nachts doorheen een verlaten stad loopt, waar vanuit elk donker steegje het gevaar lonkt.
Het laatste deel van de "Black Tango Suite" is de klimax van de plaat. Hieruit blijkt nog eens dat een groep met een klassieke bezetting niet noodzakelijk "klassiek" moet klinken.
Een rockende riff, enkele "rare" melodielijntjes en een krachtige saximprovisatie, het laat je na een eerste beluistering niet meer los.
De KUIJKEN-familie is een vooraanstaande in de Belgische klassieke muziekwereld. Maar in die kontext is Jan KUIJKEN mischien het "enfant terrible".
In zijn muziek primeert ritme en de partituren worden aangepakt met de energie van een rockgroep. Dat maakt dat LOUISE AVENUE niet alleen een tegenpool van elitarisme is, maar ook dat er geen sprake van is om het klassieke toegankelijker te maken door er wat populaire elementjes in te stoppen.

Zo is LOUISE AVENUE, veel meer dan bijvoorbeeld een BALANESCU QUARTET, aanbevolen voer voor rockers (en anderen) die op zoek zijn naar eens iets anders. .

België - GONZO CIRCUS -

________________________________________________________________________

[biography] [biography] [biography] [biography] [biography] [biography]

[biography] [biography] [catalogue] [biography] [biography] [biography]